Oznake

predložio Saša Svijić

Tartini je bio aktivan na mnogim područjima. U njemu su se udružili violinista, pedagog, naučnik i kompozitor.

Obogatio je violinsku tehniku: prvi je počeo da upotrebljava deblje žice, produžio je gudalo i usavršio tehniku leve ruke (trileri, višehvati). Njegova Rasprava o ukrasima sadrži mnogo vrednih saveta i objašnjenja za violiniste.

Zanimali su ga i akustički problemi. Napisao je Traktat o muzici na temelju prave nauke o harmoniji. Na teorijskom području najznačajnije njegovo otkriće je ton diferencije. Taj ton nastaje kad istovremeno zvuče dva tona u konsonantnom intervalu. Ton diferencije (nazvan i treći ton – trezo suono) javlja se kao rezultat razlike među vibracijama dva tona, i dublji je od njih.

Tartinijevo stvaranje nalazi se između baroka i rokokoa. U triosonatama je sačuvao kontinuo, ali u kompozicijama koje je nazvao sonate a quattro već nema kontinua, pa ih treba smatrati ranim pokušajima oblikovanja gudačkog kvarteta. U strukturi violinskih sonata Tartini se pridržava starijeg tipa; međutim njegova mašta i specifična ekspresivnost daju njegovom stvaralaštvu čak i crte romantike. Tip njegovog violinskog koncerta ima srodnih crta s Vivaldijevim, ali se u njemu primećuje težnja za produbljivanjem solistčkih nastupa, u kojima figurirani odlomci postepeno ustupaju mesto postupku koji bi se mogao nazvati razrađivanjem tematske građe. AU nekim tehničkim karakteristikama, kao što je nova dinamika, na primer,  primećuju se tendencije novog simfonijskog jezika.

 Ne zaboravi da glasaš!

Advertisements